مهيا شده براى كشت خشاده . مهيات ( mahy t ) ع . ج . مهاة . مهياج ( mehy j ) ا . ع . شترى كه زودتر از شتران ديگر تشنه شود . و شتر ماده آزمند و مشتاق وطن خود . مهياز ( mehy z ) ا . پ . نام پهلوانى تورانى . مهياف ( mehy f ) ا . ع . ماده شتر زود تشنه شونده . و مردم زود تشنه شونده و يا سخت تشنه . و شتر دراز گردن . مهياوه ( mahy ve ) ا . پ . نوعى از ماهى ريزه خشك كردهء در آفتاب كه نان‌خورش بيشتر مردم لارست . و هر نان خورشى . مهيب ( mahib ) ص . ع . مردى كه از وى ترسند . مهيب ( mahib ) ا . ع . شير بيشه . مهيب ( mohib ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سهمگين و ترسناك و زنده و آنچه از وى ترسند و هولناك و مخوف و داراى هيبت و بزرگوارى . مهيبة ( mahyabat ) ا . ع . هر آنچه سبب ترس باشد . يق : هذا الشئ مهيبة لك . مهيج ( mohayyej ) ص . پ . مأخوذ از تازى - برانگيزاننده و بهيجان آورنده و بجنبش آورنده . مهيدأة ( mohayda'at ) ا . ع . مصغر مهدأة يعنى حالت نخستين . يق : تركته على مهيدئته : يعنى واگذار كردم آن را بر حالتى كه نخست داشت . مهير ( mahir ) ا . پ . ماه و قمر . مهيرة ( mahirat ) ا . ع . آزاد . گران كابين . مهيص ( mahyas ) ا . ع . جاى پيخال انداختن مرغ . ج : مهائص . مهيض ( mahiz ) ص . ع . استخوان باز شكستهء پس از جوش خوردن . مهيع ( mahya ' ) ص . ع . طريق مهيع : راه گشاد و روشن . ج : مهائع . مهيق ( mahiq ) ا . ع . زمين دور و نشان پاى پاسپرده . مهيك ( mahik ) ا . ع . گشنى كه باردار نكند . مهيل ( mahil ) ص . ع . مكان مهيل : جاى ترسناك . مهيم ( mahyam ) ع . كلمه استفهام است كه هميشه به سكون ميم تلفظ مىگردد يعنى چه چيزست حال تو و چه چيزست شأن تو و چه چيزست دو وراى تو و خبر ده مرا و چه خبر دارى و چه حادث شده است براى تو . مهيمن ( mohayman ) ص . ع . امين و سالم . و پناه داده شده . مهيمن ( mohaymen ) و ( mohayman ) ا . ع . از اسماى خداى تعالى جل شانه مىباشد . و گواه . و نگهبان و حافظ . و آنكه ايمن كند ديگرى را از ترس و بيم . و امين كه حق كسى را ضايع نكند . و مؤتمن كه بيم را دفع كند . مهيمن ( mohaymen ) ص . ع . حافظ و نگهبان بر چيزى . مهين ( mahin ) ا . ع . خوار و سست و اندك . و شير زبان گز . و كم خرد و كم تميز . و گشنى كه باردار نكند . ج : مهناء . مهين ( mehin ) ا - ص . پ . بزرگتر و بزرگترين و فرزند بزرگتر . و نازك و باريك و لطيف . و مشابه و يكسان و برابر . و نام زنى . مهين ( mohin ) ص . ع . خوار كننده و حقير و ذليل‌كننده . و خوار و ذليل و پست شدهء بواسطه عقوبت . مهينا ( mahin ) ا . پ . ماه و شهر . و مشاهره و ماهيانه . مهينادار ( mahin - d r ) ا . پ . خدمتگار ماهيانه بگير . مهين‌دوز ( mehin - duz ) ا . پ . واو مجهول - خياط و درزى . و آنكه آجيده مىكند و ريزه‌دوزى مىنمايد . مهينه ( mahine ) ص . پ . بزرگتر و بزرگترين و كلان‌ترين . مهيوم ( mahyum ) ص . ع . حيران و سرگشته از عشق و جز آن . و بعير مهيوم : شتر بيمار . و شتر تشنه از بيمارى . مهيوه ( mahyave ) ا . پ . هر چيز كه با نان خورند . و تخم ماهى و يا تخم مرغ و گوشتى كه با بعضى داروها آميخته و با سركه تربيت نموده در آفتاب مىخشكانند . و نيز گوشتى كه با گياههاى خوش‌بو و سركه و نمك پرورش مىدهند . مهيى ( mohayyi ) ص . ع . آراسته‌كننده و آماده‌كننده . مى ( may ) ا . پ . شراب انگورى . و گلاب . و هر مشروب مسكرى . و جام و پياله . و مى سوسن : شراب سوسن . و مى شعرافش : شراب سرخ انگورى . و مى ناب شراب خالص و صاف و بىغش . و مى در گريبان كردن : به زور شراب دادن به كسى . مى ( mi ) پ . كلمه استمرار كه چون بر سر فعل درآيد دلالت بر استمرار صدور آن مىكند . ميا ( ma - y ) پ . كلمه نهى از آمدن .